بسیاری از ما در هنگام انتخاب مواد غذایی برای خریدن، مزایای سلامتی آن و این که چگونه بر بدن های ما اثر می گذارد را در نظر می گیریم؛ اما هر چند وقت یک بار می ایستیم و اثراتی که آن ماده غذایی روی محیط زست گذاشته تا به فروشگاه مواد غذایی برسد را در نظر می گیریم؟

همان طور که چیزهای بیشتری در مورد تغییر آب و هوا و این که چگونه عادات رژیمی ما بر محیط زیست اثر می گذارند یاد می گیریم، باید تلاش کنیم به سمت رژیم غذایی حرکت کنیم که تاثیر کمی روی محیط زیست می گذارد و در نتیجه به طول عمر منابع این سیاره کمک می کند.

سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل (UN FAO)، رژیم های غذایی پایدار را تعریف می کند.

سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل (UN FAO) رژیم های غذایی پایدار را این گونه تعریف می کند: رژیم های غذایی با اثرات زیست محیطی کم که در امنیت غذایی و تغذیه ای و در زندگی سالم برای نسل های حال حاضر و آینده نقش دارند. رژیم های غذایی پایدار نسبت به تنوع زیستی و اکوسیستم ها، برخوردی حفاظتی و محترمانه دارند، از نظر فرهنگی قابل قبول هستند، در دسترس بوده و از نظر اقتصادی، عادلانه و مقرون به صرفه می باشند. آنها مواد مغذی کافی دارند، مطمئن و سالم هستند و در عین حال از منابع انسانی و طبیعی به بهترین نحو استفاده می کنند.

ایراد سیستم فعلی ما چیست؟

برای تولید مقادیر بسیار عظیمی از گوشت و ماکیان که ما مصرف می کنیم، به مقدار قابل توجهی از منابع (زمین، آب، علوفه و غیره) نیاز است، به خصوص در رژیم غذایی غربی. بخش دام و طیور به عنوان یکی از عوامل اصلی در مشکلات زیست محیطی جدی در نظر گرفته می شود؛ حتی در سطح جهانی. این به خاطر فعالیت هایی مانند تولید علوفه و دستکاری (از جمله استفاده از زمین)، پردازش کود، گاز متان تولید شده توسط حیوانات و جنگل زدایی برای ایجاد مراتع جدید است. تولید گوشت از 30% از کل سطح زمین -عمدتا به عنوان مرتع- استفاده می کند اما آن شامل زمین مورد استفاده برای رشد علوفه نیز می شود.

بسیاری از مراتع وسیع برای تولید حجم های بالایی از محصولات از کودها و آفت کش ها استفاده می کنند. این ها می توانند به طول عمر مواد غذایی بیفزایند اما زمین را نیز آلوده کرده و می توانند به داخل سیستم های آب نفوذ کنند. محصولات سپس به سراسر جهان فرستاده می شوند که به نوبه خود از تجهیزات (از جمله منابع مورد نیاز برای خنک یا منجمد نگه داشتن مواد غذایی در صورت نیاز) و سوخت استفاده می کند.

مسافتی که غذای شما از جایی که در آن تولید شده را در نظر بگیرید. به این ها "مایل های مواد غذایی" می گویند. اگر غذای شما مسافت زیادی را نمی پیماید (به عنوان مثال اگر مواد غذایی می خورید که به صورت محلی داده می شوند)، آن اثر کمتری روی محیط زیست می گذارد.

شما به طور بالقوه چه کاری می توانید انجام دهید؟ تغییرات کوچک می توانند مفید باشند. یک یا چند مورد از موارد زیر را امتحان کنید:

  • در بازارهای محلی خرید کنید. جایی که کشاورزان، میوه ها و سبزیجات پرورش داده شده محلی یا محصولات حیوانی با منابع محلی را برای فروش می آورند. از کشاورزان در مورد روش های مورد استفاده برای تولید محصولات شان سوال کنید تا اطلاعات بیشتری به دست آورید.
  • گیاهان بیشتر و گوشت کمتری بخورید. سعی کنید وعده های غذایی تان را به جای گوشت بر پایه سبزیجات قرار دهید یا یک روز در هفته، گیاهخواری کنید.
  • غذاهای دریایی صید شده با منابع پایدار را انتخاب کنید. اگرچه ماهی از نظر مواد مغذی، یک گزینه سالم است اما صید بی رویه، تا حد زیادی جمعیت های اقیانوس را کاهش می دهد. به علاوه، روش های مورد استفاده در ماهیگیری تجاری، اغلب بر زیستگاه های گونه های دیگر تاثیر می گذارند.
  • ضایعات مواد غذایی را کاهش دهید. باقی مانده غذاها را فریز کنید، از سبزیجات و میوه ها حتی اگر ظاهر بی نقصی ندارند، استفاده نمایید.
  • در صورت امکان در آشپزخانه خودتان، بسته بندی را بازیافت کنید. شیشه ها و بطری ها را بشویید و دوباره استفاده کنید. بسته بندی مواد غذایی به علت تولید پلاستیک و همچنین آلودگی بالقوه در هنگام دور ریختن، پایدار نیست.
  • کمتر از غذاهای فراروی شده استفاده کنید. پردازش مواد غذایی نسبت به مواد غذایی کامل از منابع بیشتری استفاده می کند و اغلب به "مایل های مواد غذایی" منجر می شود.

از این تغییرات کوچک برای کمک به کاهش تاثیرات تان روی محیط زیست استفاده کنید تا منابع کره زمین بتوانند برای مدت طولانی مورد استفاده قرار گیرند.

منبع: FITDAY